Wypadki związane z pracą cz. 2

Wypadki przy pracy -rejestr wypadków przy pracy

Pracodawca ma obowiązek prowadzić rejestr wypadków przy pracy na podstawie wszystkich protokołów powypadkowych -dotyczy to również protokołów niezatwierdzonych, protokołów w których nie uznano zdarzenia za wypadek przy pracy, oraz protokołów dotyczących wypadków zrównanych z wypadkiem przy pracy. Przepisy nie wskazują formy przechowywania rejestru wypadków przy pracy -z uwagi na to, że jest to dokument zmieniający się w czasie (dokonywanie bieżących wpisów i uzupełnień) -może być prowadzony w formie elektronicznej, na wniosek organu kontrolującego (Państwowa Inspekcja Pracy, Zakład Ubezpieczeń Społecznych) może być przedstawiony przedstawicielowi w/w organów w formie papierowej. Rejestr powinien zawierać poniższe informacje:

  • imię i nazwisko poszkodowanego;
  • miejsce i datę wypadku (w tym wskazanie adresu w przypadku gdy zakład pracy ma strukturę rozproszoną, lub wypadek miał miejsce poza terenem zakładu pracy);
  • informacje dotyczące skutków wypadku dla poszkodowanego (rodzaj urazu, jego umiejscowienie);
  • datę sporządzenia protokołu powypadkowego;
  • stwierdzenie, czy wypadek jest wypadkiem przy pracy (stwierdzenie TAK lub NIE lub równoznaczne);
  • datę przekazania do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wniosku o świadczenia z tytułu wypadku przy pracy (w przypadku, gdy pracownik złoży wniosek o przekazanie dokumentacji do ZUS);
  • liczbę dni niezdolności do pracy (na podstawie zaświadczeń o czasowej niezdolności do pracy ZLA, o ile niezdolność do pracy ma związek z urazem będącym skutkiem wypadku przy pracy);
  • inne informacje, niebędące danymi osobowymi, których zamieszczenie w rejestrze jest celowe, w tym wnioski i zalecenia profilaktyczne zespołu powypadkowego (mogą to być okoliczności wypadku, w tym opis zdarzenia powodującego uraz).

Wypadki przy pracy powinny być numerowane chronologiczne, zgodnie z kolejnością wpłynięcia zgłoszeń wypadków przy pracy w danym roku kalendarzowym. W numeracji uwzględnia się również protokoły, które nie zostały zatwierdzone przez pracodawcę. W przypadku wpłynięcia zgłoszenia, dotyczącego zdarzenia które miało miejsce w roku poprzednim (w poprzednich latach), lub nakazu przeprowadzenia postępowania powypadkowego wydanego przez Państwową Inspekcję Pracy, lub orzeczenia sądu dotyczącego sprostowania protokołu, nadaje się numer również z zachowaniem chronologii.

Dokumentacja powypadkowa (w tym protokół powypadkowy z załącznikami, karta statystyczna wypadku przy pracy Z-KW oraz inna dokumentacja -np. zarządzenia powypadkowe) oraz rejestr wypadków powinny być przechowywane przez okres 10 lat. Uwaga, przepisy nie określają trybu usuwania danych z rejestru w przypadku upłynięcia terminu 10 lat od daty sporządzenia protokołu. Wyjątkiem są zakłady pracy ze sfery budżetowej -tutaj mają zastosowanie przepisy w sprawie instrukcji kancelaryjnej -rejestry wypadków, dokumentacja wypadków przy pracy zbiorowych, śmiertelnych, inwalidzkich są sklasyfikowane w kategorii archiwalnej A -tym samym przechowywane są przez okres 25 lat w zakładzie pracy, a następnie przekazywane do właściwego archiwum państwowego. Termin „inwalidzki”, pojawiający się w przepisach kancelaryjnych jest niespójny z innymi przepisami dotyczącymi wypadków przy pracy.

Przepisy nie wskazują obowiązku umieszczania w rejestrze wypadków przy pracy informacji na podstawie kart wypadków (wypadki przy pracy osób nie będących pracownikami) -istnieje jednakże pogląd, że wypadki osób nie będących pracownikami również powinny być zamieszczane w rejestrze wypadków przy pracy.

Wypadki przy pracy/wypadki przy pracy osób nie będących pracownikami -karta statystyczna wypadku przy pracy (karta Z-KW).

Statystyczną kartę wypadków przy pracy (karta Z-KW) sporządza się na podstawie zatwierdzonego protokołu powypadkowego lub na podstawie karty wypadku przy pracy w których to dokumentach stwierdzono, że zdarzenie jest wypadkiem przy pracy lub wypadkiem zrównanym z wypadkiem przy pracy, również w przypadku ustalenia przesłanek wpływających na prawo poszkodowanego doświadczeń -tym samym statystyczna karta nie dotyczy zdarzeń nie uznanych za wypadek przy pracy lub zrównany z wypadkiem przy pracy. Statystyczna karta wypadku składa się z 2 części. Część I karty należy sporządzić i przekazać do Głównego Urzędu Statystycznego w terminie 14 dni roboczych od daty zatwierdzenia protokołu lub sporządzenia karty wypadku. Część druga sporządza się i przekazuje do GUS w terminie do 6 miesięcy od daty zatwierdzenia protokołu, sporządzenia karty wypadku (dopuszczalne jest zatem wcześniejsze sporządzenie i przekazanie karty w sytuacji, gdy są znane wszystkie wymagane dane dla części II -pracownik/osoba nie będąca pracownikiem zakończyli wcześniej swoją absencję zawodową spowodowana wypadkiem).

Kartę statystyczną wysyła się za pośrednictwem portalu sprawozdawczego GUS (należy uprzednio zarejestrować i aktywować konto), lub w formie papierowej przesyłając oryginał do Urzędu Statystycznego w Gdańsku -forma papierowa jest dopuszczalna jedynie w stosunku do pracodawców zatrudniających nie więcej niż 5 pracowników. O ile portal sprawozdawczy posiada funkcje wyszukiwania pozycji w słownikach, o tyle wersja papierowa wymaga zastosowania objaśnienia klasyfikacji i kodów przy wypełnianiu.

Informacja do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych -ZUS IWA

Informację ZUS IWA, za dany rok kalendarzowy zobowiązani są przekazywać ci płatnicy, którzy spełniają łącznie 3 następujące warunki:

  • byli zgłoszeni nieprzerwanie w ZUS-ie jako płatnicy składek na ubezpieczenie wypadkowe od 1 stycznia do 31 grudnia roku, za który składana jest informacja i co najmniej jeden dzień w styczniu następnego roku,
  • w roku, za który składana jest informacja, zgłaszali do ubezpieczenia wypadkowego co najmniej 10 ubezpieczonych,
  • byli wpisani do rejestru REGON 31 grudnia roku, za który jest składana informacja ZUS IWA.

W informacji ZUS IWA podaje się:

  • ilość wszystkich poszkodowanych w wypadkach przy pracy w roku, za który jest składana informacja;
  • ilość wszystkich poszkodowanych w wypadkach przy pracy ciężkich i śmiertelnych w roku, za który jest składana informacja;

Oznacza to, iż uwzględnia się:

  • w przypadku pracowników – poszkodowanych w wypadkach przy pracy, które zostały zarejestrowane w rejestrze wypadków nie wcześniej niż 1 stycznia i nie później niż 31 grudnia roku, za który składana jest informacja ZUS IWA;
  • w przypadku innych ubezpieczonych podlegających ubezpieczeniu wypadkowemu – poszkodowanych w wypadkach przy pracy, dla których karta wypadku została sporządzona nie wcześniej niż 1 stycznia i nie później niż 31 grudnia roku, za który składana jest informacja ZUS IWA.

Nie uwzględnia się:

  • poszkodowanych w wyniku zdarzeń, które nie zostały uznane za wypadek przy pracy.
  • poszkodowanych, których postępowanie powypadkowe przeprowadzał Zakład Ubezpieczeń Społecznych (przedsiębiorców, w tym osoby prowadzące na własny rachunek działalność gospodarczą w miejscu wskazanym przez pracodawcę)

Informację ZUS IWA za dany rok kalendarzowy należy złożyć w terminie do 31 stycznia następnego roku.

Obowiązek przeniesienia do odpowiedniej pracy pracownika poszkodowanego w wypadku przy pracy.

W sytuacji, gdy pracownik, ze względu na skutki wypadku, nie jest w stanie wykonywać obowiązków służbowych na dotychczasowym stanowisku, powinien ten fakt zgłosić pracodawcy, o ile nie został uznany za niezdolnego do pracy w rozumieniu przepisów o emeryturach i rentach. Pracodawca ma wówczas obowiązek skierować pracownika na okresowe badania lekarskie medycyny pracy -badanie poza terminem wynikającym z częstotliwości badań okresowych. Lekarz, wydając orzeczenie w którym stwierdza niezdolność pracownika do wykonywania dotychczasowej pracy na skutek wypadku przy pracy, wskazuje termin przeniesienia pracownika na inne stanowisko. Jeśli zmiana stanowiska spowoduje obniżenie wynagrodzenia, pracownikowi przysługuje przez okres nieprzekraczający 6 miesięcy dodatek wyrównawczy.

Obowiązek dostosowania stanowiska pracy dla pracownika poszkodowanego w wypadku przy pracy

W sytuacji, gdy pracownik w wyniku wypadku przy pracy utracił zdolność do pracy na dotychczasowym stanowisku -został uznany za osobę niepełnosprawną, pracodawca ma obowiązek wydzielić, lub zorganizować odpowiednie stanowisko z podstawowym zapleczem socjalnym. Pracownik zgłasza pracodawcy gotowość do pracy w terminie do miesiąca od dnia uznania za osobę niepełnosprawną (uzyskania orzeczenia o stopniu niepełnosprawności), wówczas pracodawca ma termin do 3 miesięcy na dostosowanie stanowiska od daty zgłoszenia gotowości do pracy. Pracodawca nie ma obowiązku dostosowania stanowiska pracy wyłącznie w sytuacji gdy udowodniono, że wyłączną przyczyną wypadku przy pracy było naruszenia przepisów w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy przez pracownika z jego winy lub jego stanu nietrzeźwości.

Sądowe sprostowanie protokołu powypadkowego

Pracownik, były pracownik, a w razie wypadku śmiertelnego -członek rodziny zmarłego a także organizacja związkowa działająca u danego pracodawcy, działająca w interesie poszkodowanego mają prawo do wniesienia powództwa do właściwego rejonowego sądu pracy

o ustalenie i sprostowanie protokołu powypadkowego. Prawo to przysługuje również w sytuacji, gdy poszkodowany, lub rodzina zmarłego nie wnosili uwag i zastrzeżeń do treści protokołu powypadkowego. Z uwagi na to, że świadczenia z tytułu wypadku przy pracy pracownika nie ulegają przedawnieniu, nie ma również biegu przedawnienia do składania powództwa dotyczącego ustalenia i sprostowania protokołu powypadkowego, pracownik również jest zwolniony z obowiązku uiszczania opłat sądowych w sprawach związanych z prawem pracy (obecnie także w stosunku do roszczeń przekraczających wartość 50 000 zł -dotyczy postępowań w pierwszej instancji).

Uwaga! W trakcie postępowania sąd może dokonać odmiennych ustaleń niż zespół powypadkowy w zakresie okoliczności i przyczyn wypadku przy pracy, a także kwalifikacji prawnej zdarzenia (uznając zdarzenie za wypadek przy pracy), czy też zakwestionować ustalenia wpływające na prawo poszkodowanego do świadczeń. Nie oznacza to jednak, że sąd każdorazowo przychyla się do stanowiska strony wnoszącej powództwo. Powód powinien wskazać, że zapisy zawarte w protokole nie są zgodne z prawdą i powinny być sprostowane. Sąd pod uwagę może wziąć zeznania świadków, opinie biegłych, a także dokumentację z zakresu bhp, mogącą mieć wpływ na ustalenia sądu. Wyrok sądu może wskazać zakres ustaleń zmieniających treść protokołu, pozostawiając zespół powypadkowy (pracodawcę) bez wpływu na treść sprostowanego protokołu.

Przepisy nie ustalają trybu, w jakim protokół powypadkowy ma zostać sprostowany, jednakże realizując postanowienie sądu, należy do protokołu powypadkowego (odnoszącego się do ustaleń sądu), dołączyć kopię wyroku sądu jako załącznik, zaś w treści protokołu zaznaczyć, że jest on sprostowaniem do protokołu na podstawie wyroku sądu wraz z podaniem sygnatury akt sprawy.

Przeprowadzenie postępowania powypadkowego -nakaz Państwowej Inspekcji Pracy

W sytuacji, gdy pracodawca nie przeprowadził postępowania powypadkowego, Państwowa Inspekcja Pracy jest uprawniona do wydania nakazu ustalenia w określonym terminie okoliczności i przyczyn wypadku. Wiedze o zdarzeniu, które można by uznać za wypadek przy pracy PIP może uzyskać w trakcie czynności kontrolnych, lub na podstawie zgłoszenia dokonanego przez pracownika lub byłego pracownika złożonego bezpośrednio do PIP. Uwaga! Pracodawca nie jest uprawniony do oceny czy zdarzenie jest czy nie jest wypadkiem przy pracy, takiej oceny może dokonać jedynie zespół powypadkowy. Również wprowadzenie w życie systemów zarządzania bezpieczeństwem i higieną pracy (np. Polskiej Normy PN-N-18001:2004, lub PN-ISO 45001:2018-06 ) niesie ze sobą ryzyko uchybienia wobec przepisów prawa powszechnego tj. odgórne założenie, że zdarzenie nie jest wypadkiem przy pracy i nie wymaga przeprowadzenia postępowania powypadkowego. W przypadku skierowania sprawy do właściwego sądu (odwołanie się od decyzji PIP), tenże orzekając, może nakazać przeprowadzenie postępowania powypadkowego.

Odpowiedzialność wykroczeniowa oraz karna z tytułu wypadku przy pracy.

Pracodawca ma obowiązek przeprowadzić postepowanie wypadkowe, a w razie zaistnienia wypadku śmiertelnego, ciężkiego lub zbiorowego również niezwłocznie powiadomić właściwego okręgowego inspektora pracy oraz prokuratora.

Nie ujawnienie wypadku przy pracy bądź nie powiadomienie właściwych organów o wypadku przy pracy śmiertelnym, ciężkim lub zbiorowym lub przedstawienie niezgodnych z prawdą informacje, dowody lub dokumenty dotyczące wypadków podlega karze grzywny w wysokości od 1000 do 30 000 zł.

Nie zawiadomienie w terminie właściwego organu o wypadku przy pracy osoby wykonującej pracę zarobkowa, albo nie sporządzenie lub nie przedstawienie wymaganej dokumentacji podlega również odpowiedzialności karnej -grzywnie do 180 stawek dziennych lub karze ograniczenia wolności.

Narażenie pracownika na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, wynikające z niedopełnienia obowiązków z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy podlega karze pozbawienia wolności do lat 3, w przypadku działania nieumyślnego podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku. Uwaga! Odpowiedzialności karnej podlega pracodawca, lub inna osoba odpowiedzialna za bezpieczeństwo i higienę pracy (np. osoba kierująca pracownikami, pracownik służby bhp)

Wypadek przy pracy osób nie będących pracownikami -informacje ogólne.

Przepisy w przypadku postępowania powypadkowego osób nie będących pracownikami nie są tak rozbudowane i szczegółowe jak w przypadku postępowania powypadkowego pracownika (patrz artykuł Wypadki związane z praca cz. 1). Przepisy stosuje się wobec osób nie będących pracownikami w przypadku gdy objęte są one ubezpieczeniem wypadkowym -oznacza to, że umowy objęte jedynie ubezpieczeniem zdrowotnym nie będą podlegały przepisom dotyczącym wypadków osób nie będących pracownikami (nawet w przypadku, gdy osoba jest objęta ubezpieczeniem wypadkowym na podstawie innej, odrębnej umowy). Z obowiązkowego ubezpieczenia wypadkowego zwolnieni są m.in:

  • zleceniobiorcy, który ma inny tytuł ubezpieczeniowy, np. pozostaje w zatrudnieniu w pełnym wymiarze czasu pracy (dochody osoby z tytułu umowy o pracę przekraczają kwotę wynagrodzenia minimalnego i osoba ta nie przystąpiła dobrowolnie do objęcia umowy ubezpieczeniem emerytalnym i rentowym tym samym też ubezpieczeniem wypadkowym).
  • uczniowie szkół ponadpodstawowych lub studentów wykonujących zlecenie – do ukończenia 26 lat

Podmiotem odpowiedzialnym za przeprowadzenie postępowania powypadkowego będzie:

  • podmiot wypłacający stypendium sportowe – w stosunku do pobierających te stypendia;
  • podmiot, na którego rzecz wykonywana jest odpłatnie praca w czasie odbywania kary pozbawienia wolności lub tymczasowego aresztowania – w stosunku do wykonujących tę pracę na podstawie skierowania do pracy );
  • pracodawca, u którego osoba pobierająca stypendium odbywa staż, przygotowanie zawodowe dorosłych, przygotowanie zawodowe w miejscu pracy lub szkolenie, lub jednostka, w której osoba pobierająca stypendium odbywa szkolenie – w stosunku do osoby pobierającej stypendium w okresie odbywania tego stażu, przygotowania zawodowego dorosłych, przygotowania zawodowego w miejscu pracy lub szkolenia na podstawie skierowania wydanego przez powiatowy urząd pracy lub przez inny podmiot kierujący ;
  • spółdzielnia produkcyjna, spółdzielnia kółek rolniczych – w stosunku do członków tych spółdzielni oraz innych osób traktowanych na równi z członkiem spółdzielni ;
  • podmiot, na którego rzecz wykonywana jest praca na podstawie umowy agencyjnej, umowy zlecenia lub umowy o świadczenie usług;
  • pracodawca, u którego osoba odbywa służbę zastępczą – w stosunku do odbywających tę służbę;
  • Krajowa Szkoła Administracji Publicznej im. Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego – w stosunku do słuchaczy tej szkoły pobierających stypendium;
  • podmiot prowadzący szkołę doktorską – w stosunku do kształcących się w tej szkole doktorantów otrzymujących stypendium;
  • pracodawca – w stosunku do osób wykonujących pracę na podstawie umowy agencyjnej, umowy zlecenia lub umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z Kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia albo umowy o dzieło, jeżeli umowa taka została zawarta z pracodawcą, z którym osoby te pozostają w stosunku pracy ;
  • podmiot, z którym została zawarta umowa agencyjna, umowa zlecenia lub umowa o świadczenie usług, do której zgodnie z Kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, albo umowa o dzieło – w stosunku do osób wykonujących umowę, jeżeli w ramach takiej umowy praca jest wykonywana na rzecz pracodawcy, z którym osoby te pozostają w stosunku pracy
  • właściwa zwierzchnia instytucja diecezjalna lub zakonna – w stosunku do duchownych;
  • Zakład Ubezpieczeń społecznych w stosunku do wykonujących pracę na podstawie umowy uaktywniającej, o której mowa w ustawie z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3;
  • Zakład Ubezpieczeń Społecznych w stosunku do prowadzących pozarolniczą działalność oraz współpracujących przy prowadzeniu takiej działalności.

Uwaga! W sytuacji, kiedy wypadek ma miejsce w czasie gdy pracownik wykonuje czynności na podstawie odrębnej umowy cywilnoprawnej (np. zlecenia) na rzecz swojego pracodawcy (tu zleceniodawcy), postępowanie powypadkowe będzie przeprowadzone w trybie postępowania powypadkowego dla osób nie będących pracownikami (jedynie w przypadku objęcia umowy cywilnoprawnej ubezpieczeniem wypadkowym).

Wypadek przy pracy pracodawcy.

W sytuacji, gdy wypadkowi przy pracy ulegnie pracodawca, postępowanie powypadkowe może zostać przeprowadzone przez:

  • Zakład Ubezpieczeń Społecznych w przypadku gdy pracodawca prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą (jest przedsiębiorcą,) w trybie postępowania powypadkowego dla osób nie będących pracownikami;
  • pracodawcę, w przypadku, gdy osoba w zakładzie pracy pełni funkcję pracodawcy na podstawie umowy o prace (np. powołania przez organ założycielski) w trybie postępowania powypadkowego dla pracownika (patrz artykuł Wypadki związane z pracą cz. 1)

Zawiadomienie o wypadku przy pracy osoby nie będącej pracownikiem

Przepisy nie wskazują powinności niezwłocznego dokonania zawiadomienia przez poszkodowanego o wypadku przy pracy. Poszkodowany zawiadamia właściwy podmiot, odpowiedzialny za przeprowadzenie postępowania powypadkowego. W przypadku osób, dla których podmiotem odpowiedzialnym za przeprowadzenie postępowania jest Zakład Ubezpieczeń Społecznych (w tym przedsiębiorców) zawiadomienie dokonywane jest do właściwej terenowej jednostki ZUS (na druku ZUS EWYP dostarczonym osobiście, za pośrednictwem poczty lub poprzez platformę elektroniczną ePUE)

Podmiot, do którego wpłynęło zawiadomienie o wypadku zobligowany jest do niezwłocznego pisemnego powiadomienia o wszczęciu postępowania właściwej terenowej jednostki ZUS.

Wypadek przy pracy osoby niebędącej pracownikiem -zawiadomienie o śmiertelnym, ciężkim i zbiorowym wypadku przy pracy do Państwowej Inspekcji Pracy , Prokuratury Urzędu Dozoru Technicznego/Transportowego Dozoru Technicznego.

Podobnie, jak w przypadku zdarzenia dotyczącego pracownika -wypadek osoby nie będącej pracownikiem należy zgłosić do właściwych organów (patrz artykuł Wypadki związane z praca cz. 1)

Wypadek przy pracy osoby niebędącej pracownikiem -postępowanie powypadkowe.

Przepisy nie określają, kto w imieniu podmiotu odpowiedzialnego za przeprowadzenie postępowania powypadkowego przeprowadza to postępowanie. W trakcie postępowania należy w szczególności:

  • zabezpieczyć miejsca wypadku w sposób pozwalający odtworzyć jego okoliczności (przepisy nie określają sposobu zabezpieczenia miejsca wypadku);
  • dokonać oględzin miejsca wypadku, stanu technicznego maszyn i innych urządzeń technicznych, stanu urządzeń ochronnych oraz zbadanie warunków wykonywania pracy i innych okoliczności, które mogły mieć wpływ na powstanie wypadku (;
  • wysłuchać wyjaśnień poszkodowanego, jeżeli stan jego zdrowia na to pozwala;
  • zebrać informacji dotyczących wypadku od świadków wypadku;
  • zebrać inne dowody dotyczące wypadku, o ile zostaną uznane za niezbędne;
  • dokonać prawnej kwalifikacji zdarzenia (określić czy zdarzenie spełnia przesłanki definicji wypadku przy pracy osób nie będących pracownikami -patrz artykuł Wypadki związane z pracą
    cz. 1).

W postępowaniu powypadkowym może uczestniczyć przedstawiciel ZUS -jednakże przepisy nie określają jego roli i kompetencji.

Postępowanie powypadkowe powinno zakończyć się w terminie 14 dni od wpłynięcia zawiadomienia
o wypadku, o ile nie wystąpiły przeszkody i trudności uniemożliwiające sporządzenie karty wypadku
w wymaganym terminie.

Karta wypadku

Ustalenia dokonuje się w Karcie wypadku, sporządzonej w 3 egzemplarzach (pierwszy egzemplarz otrzymuje poszkodowany albo uprawniony członek rodziny, drugi egzemplarz pozostaje u podmiotu ustalającego okoliczności i przyczyny wypadku, trzeci egzemplarz jest przekazywany do Zakładu, jeżeli zdarzenie zostało uznane za wypadek przy pracy). Do karty wypadku dołącza się zapis wyjaśnień poszkodowanego i informacji uzyskanych od świadków wypadku, a także inne dokumenty zebrane w czasie ustalania okoliczności i przyczyn wypadku, w szczególności dokumenty sporządzone z oględzin miejsca wypadku, inne dowody dotyczące wypadku uznane za niezbędne do ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku,

Nie uznanie zdarzenia za wypadek przy pracy wymaga szczegółowego uzasadnienia oraz wskazania dowodów.

Po sporządzeniu Karty wypadku poszkodowany lub członek jego rodziny jest pouczany przez podmiot sporządzający kartę o prawie do wniesienia uwag i zastrzeżeń do ustaleń zawartych w karcie. Uwagi i zastrzeżenia są dołączane do karty wypadku jako załącznik -tym samym ustawodawca nie przewidział trybu odwołania od ustaleń podmiotu sporządzającego kartę.

Wypadek przy pracy osoby niebędącej pracownikiem -nie uznanie zdarzenia za wypadek przy pracy oraz okoliczności wpływające na prawa do świadczeń.

Zdarzenie nie jest wypadkiem przy pracy, gdy nie wyczerpuje przesłanek wynikających z definicji wypadku osoby nie będącej pracownikiem (patrz artykuł Wypadki związane z pracą cz. 1 punkt Definicja wypadku przy pracy), lub osoba nie jest objęta ubezpieczeniem wypadkowym.

Okoliczności wpływające na prawo do świadczeń z tytułu wypadku osób nie będących pracownikami zostały omówione w artykule Wypadki związane z pracą cz. 1.